Een mandje pakken, langs de schappen lopen en zelf bepalen wat er die week op tafel komt. Voor veel mensen is het de normaalste zaak van de wereld. Voor de Rotterdamse moeder Sarah (37) betekent het veel meer dan boodschappen doen. Het betekent zelfstandigheid, waardigheid en weer even gewoon moeder kunnen zijn.

Wanneer Sarah vertelt over de periode waarin ze voor het eerst aanklopte bij de Voedselbank Rotterdam, blijft het even stil.

“Dat was een enorme drempel,” vertelt ze. “Je denkt altijd dat zoiets jou niet zal overkomen. Totdat je ineens moet kiezen welke rekening je deze maand wel en niet kunt betalen.”

Na haar scheiding bleef Sarah achter met de zorg voor haar twee kinderen. Ze werkt, maar door de stijgende vaste lasten en boodschappenprijzen werd rondkomen steeds moeilijker.

“Ik schaamde me in het begin. Maar uiteindelijk besef je dat je hulp nodig hebt. En daar ben ik nog steeds ontzettend dankbaar voor.”

Dankbaar, maar niet alles paste bij ons gezin

Jarenlang ontving Sarah voedselpakketten.

“Dat hielp enorm. Zonder die pakketten weet ik eerlijk gezegd niet hoe we sommige maanden waren doorgekomen.”

Toch vertelt ze dat een samengesteld pakket niet altijd aansluit bij het dagelijks leven van een gezin.

“Mijn jongste heeft een voedselallergie. Sommige producten konden we daardoor helemaal niet gebruiken. Andere dingen lustten de kinderen gewoon niet. Dan probeer je er nog iets van te maken, maar soms bleef het liggen.”

Dat zorgde niet alleen voor frustratie, maar ook voor verspilling.

“Dat voelde zonde. Niet alleen voor ons, maar ook omdat je weet hoe waardevol al dat voedsel is.”

Voor het eerst voelde het weer als boodschappen doen

Toen de Voedselbank Rotterdam begon met voedselbankwinkels veranderde er veel. In plaats van een vooraf samengesteld pakket kunnen bezoekers daar, binnen bepaalde richtlijnen, zelf producten kiezen die passen bij hun huishouden.

Sarah herinnert zich haar eerste bezoek nog goed.

“Ik kreeg een mandje en liep gewoon langs de schappen. Dat klinkt misschien heel normaal, maar voor mij voelde dat bijzonder.”

Ze glimlacht.

“Ik kon eindelijk weer nadenken over wat mijn kinderen graag eten. Welke groenten we die week nodig hadden. Of we rijst wilden of aardappelen. Dat zijn keuzes die veel mensen vanzelfsprekend vinden, maar als je die lange tijd niet hebt gehad, betekent dat ontzettend veel.”

Ook producten als shampoo, tandpasta of maandverband kunnen – als ze beschikbaar zijn – zelf worden gekozen.

“Daardoor neem je alleen mee wat je echt nodig hebt. Dat is fijn voor ons én er wordt minder verspild.”

Waardigheid zit in kleine keuzes

Volgens Sarah gaat het verschil veel verder dan alleen eten.

“Het geeft je een stukje regie terug.”

Ze vertelt hoe haar zoon haar na het boodschappen doen vroeg of ze weer zijn favoriete pasta had meegenomen.

“Ik kon eindelijk zeggen: ‘Ja, die heb ik meegenomen.’ Dat lijkt iets kleins, maar voor mij voelde dat als een overwinning.”

Juist die kleine momenten maken volgens haar het verschil.

“Je voelt je weer even gewoon moeder. Niet iemand die afhankelijk is van wat er toevallig in een doos zit.”